en

بتن پاشی (شاتکریت)

 

بتن پاششی (شاتکریت) چیست؟

شاتکریت به عملیات پاشش بتن یا مصالح خشک اطلاق می گردد که از طریق جریان هوای فشرده با سرعت زیاد روی سطوح حفاری شده پاشیده می شود. از شاتکریت معمولا به عنوان سیستم نگهداری موقت و در برخی موارد به عنوان پوشش دائمی استفاده می شود.

بتن پاشیده یا گانیت (Gunite) یک اختراع جدید نبوده و نخستین تجربه استفاده از پاشش مواد خشک برای سازه های جدید در پنسیلوانیا و به سال 1907 بوسیله یک تاکسیدرمیت آمریکایی به نام Carl Ethan Akeley صورت گرفت.

استفاده از شاتکریت امروزه در تمام جهان متداول و رایج است.باور بر این است که پیشرفت و توسعه تکنولوژی در آینده نیز در ارتباط با روند پاشش مخلوط تر خواهد بود. از جمله این موارد وجود نسل جدیدی از افزودنی ها،بهبودگر بتن،میکروسیلیکات و الیاف های فولادی و پلی پروپیلن برای بتن پاشیده است.

کاربرد های رایج و موارد استفاده از شاتکریت:

  • تونل سازی
  • عملیات معدنکاری
  • مخازن،سدها و نیروگاه های برق آبی
  • لاینینگ کانال ها
  • لاینینگ های نسوز در کوره کارخانه های سیمان، فولاد، شیشه و غیره
  • دیواره های دریا و رودخانه
  • آسیب های بتن توسط خوردگی آرماتورها
  • پل ها
  • سنگ چینی ها و بار اندازها (اسکله ها)
  • استخرهای شنا
  • نما سازی
  • دیواره های صخره نوردی