en

بتن پاشی خشک (شاتکریت خشک)

 

شاتکریت خشک

 

در روش بتن پاشی خشک سنگدانه ها را با سیمان ترکیب کرده و به وسیله دستگاهی به نام پمپ شاتکریت توسط هوای فشرده و از طریق افشانه به سطح مورد نظر پاشیده میشود، در نهایت نیز آب مورد نیاز مخلوط افشانه با فشار در حدود 10 تا 15 بار به مخلوط اضافه میشود.

نکته: حداکثر مقدار آبی که در ترکیب اولیه مورد استفاده قرار میگیرید چیزی در حدود 5% است که همین مقدار هم به منظور جلوگیری از ایجاد گرد و غبار به مواد اولیه افزوده میشود.

خوشبختانه امروزه با مطالعات گسترده و استفاده از انواع روش های نوین و ماشین آلاات جدید استفاده از شاتکریت خشک به حد قابل قبولی از نظر کیفیت و اقتصادی بودن رسیده است؛ این روش سالهاست که مورد استفاده قرار میگیرد و جزو اولین ابداعات مربوط به شاتکریت بوده است. انتظار میرود استفاده از بتن پاشی خشک در آینده نیز همچنان در تحکیمات و نگهداری و حفاری ها همچنان نقشی اساسی را ایفا کند چرا که این دستگاه کوچک هستند و نیازی به تراکمیکسرها و ماشین های حمل بتن نیز ندارند؛ همچنین در این روش امکان پمپ مصالح از محل دستگاه تا ارتفاع 100 و طول 300 متر وجود دارد و این مقدار تقریبا 10 برابر مقداری است که با شاتکریت تر میتوان انجام داد.

 

معایب استفاده از روش خشک

یکی از بزرگترین مشکلات روش خشک فرسایش بوش ها، واشرهای پلاستیکی و قطعات تحت اصطکاک است. مورد دیگر تولید گرد و غبار زیاد است که اگر در فضاهای بسته و زیرزمینی مورد استفاده قرار گیرد این مشکل تشدید خواهد شد؛ البته برای رفع این مشکل فشار آب را تا 80 بار افزایش داده و نتیجه را بهبود بخشیده اند اما تامین این فشار هزینه زیادی را در بر خواهد داشت.

مشکل دیگر پس ریز مصالح در حدود 15 تا 35 درصد است.